Dagboeken

Fakkeltocht

17 april 2021

Die demonstratie vond plaats vrijdag 16 april. Juist toen de NOS een bericht had over iemand die bang voor Astra Zeneca was geweest, het vaccin had geweigerd en nu met grote longschade als gevolg van covid in een ziekenhuis in Limburg lag. De behandelend arts deed, mede namens deze patiënt, een oproep om je toch vooral te laten vaccineren want covid kan enorme schade aan je gezondheid toebrengen.
Net toen wij dit verhaal hadden gehoord, liepen die demonstranten bij ons voor de deur. Mijn bloed kookte. Zeker toen ze naar ons gingen zwaaien. Maar beschaafd als ik ben tikte ik niet met mijn vinger tegen mijn voorhoofd en  stak ik ook geen opgestoken middelvinger naar ze op. Ik maakte met mijn rechterhand een gebaar richting mijn linkerbovenarm. Daarmee bedoelde ik: vaccineer mij zo snel mogelijk.
Later bedacht ik dat ik had moeten zeggen ‘ga naar Brazilië, daar denkt de president net zoals jullie en merkt de bevolking wat er gebeurt wanneer je een levensgevaarlijk virus laat voortwoekeren’.
Intussen blijf ik me verbazen over de ‘vaccinatiestrategie’ in Nederland. Mijn twee in 1958 geboren zusjes komen allebei in aanmerking voor het Astra Zeneca vaccin. Een van de tweeling, zusje A, is gepensioneerd en kan vrij eenvoudig een teruggetrokken leven leiden. De ander, zusje T, is lerares biologie HAVO/VWO. Omdat zij eindexamenklassen heeft, moest zij de hele winter al naar school. Dat voelde bepaald niet veilig en nog steeds moet zij zich, met alle risico’s van dien, een paar keer week beroepshalve onder de mensen begeven.
Je raadt het al: Zusje A heeft vorige week haar prik gekregen (‘ik ben blij en heb nergens last van gehad’), terwijl zusje T nog niet eens een uitnodiging heeft ontvangen. Opnieuw denk ik aan de woorden van een minister die moest verklaren waarom het vaccineren in Nederland zo traag ging: ‘Het moet wel zorgvuldig gebeuren.’
Ieder z’n eigen waanzin!

terug naar overzicht