Journaliste en schrijfster

Enkele uren voordat hij stierf, vroeg de man van Annegreet van Bergen: ‘Doen we geen kusjes meer?’ Het waren zijn laatste woorden.
Ofschoon zijn dood allesbehalve onverwacht kwam, werd Annegreet overvallen door de onverbiddelijke rouw die op zijn overlijden volgde. Nuchter, openhartig en lichtvoetig vertelt zij over haar eigen ervaringen, vergelijkt die met die van andere nabestaanden en plaatst deze tegen het decor van recente maatschappelijke ontwikkelingen zoals toegenomen mondigheid en veranderde medische ethiek.
Over liefde, is niet alleen herkenbaar en troostrijk voor lotgenoten, maar ook nuttig en leerzaam voor iedereen die zich wil voorbereiden op de dood en hoe verder te gaan wanneer je achterblijft na het overlijden van een dierbare.

‘In 1952 deelde ik een stofzuiger met mijn schoonmoeder.’ ‘In 1961 zond de televisie 24 uur uit – per week.’ ‘In 1965 moesten we naar de buren om te bellen.’ Gouden jaren vertelt het verhaal van de ongekende naoorlogse groei die ons leven op alle fronten heeft veranderd. De wekelijkse teil werd een dagelijkse douche, het papieren loonzakje een digitale bankrekening en de boterham met tevredenheid een broodje gezond. Vertrouwde beroepen verdwenen, nieuwe deden hun intrede. Wie had er in de jaren vijftig al gehoord van mondhygiëniste of activiteiten-begeleider? Gouden jaren staat vol met herkenbare anekdotes.....

In 'De lessen van burn-out' beschrijft Annegreet van Bergen wat ze nooit voor mogelijk had gehouden dat haar zou overkomen: ziek worden van te hard werken. Als journaliste bij Elsevier had ze er al vaak over geschreven. Dat zij zelf ook hard op weg was om overwerkt te raken, dat had ze niet in de gaten. In 'De lessen van burn-out' beschrijft ze wat ze allemaal meemaakte: de oorzaken en gevolgen, het ziek zijn, het gevoel niet meer te kunnen voldoen aan allerlei verwachtingen en vooral het proces van weer overeind krabbelen en genezing. Haar verhaal is een hart onder de riem voor iedereen die opgebrand is en laat zien dat burn-out niet het eind van alles hoeft te zijn, maar juist het begin van een nieuw leven kan inluiden.