Dagboeken

Stopcontact

12 december 2016

Voor zover mensen nu nog hun kleding en beddengoed strijken, doen ze dat elektrisch. Die strijkijzers hebben een thermostaat waarmee de temperatuur op verschillende soorten stof kan worden afgestemd en bijna altijd kunnen de ijzers desgewenst stoom afblazen om kreukels gemakkelijk glad te strijken.
Terwijl elektrische strijkijzers in de loop der jaren steeds vernuftiger werden, waren de eerste elektrisch strijkijzers al een enorme vooruitgang ten opzichte van de ijzers die op of in kachels moesten worden verwarmd. Toch ging de inburgering van elektrische strijkijzers niet zonder slag of stoot, lees ik vandaag in From Luxury to Necessity van Sjoerd Bakker.
Dat had een in onze ogen wonderlijke oorzaak: in de eerste op het elektriciteitsnet aangesloten huizen zaten namelijk geen stopcontacten. We hebben het over 1905, toen de Amerikaan Earl Richardson als eerste het Hotpoint strijkijzer op de markt bracht. Voor zover rijke Amerikanen zich elektriciteit in huis konden veroorloven, gebruikten ze die uitsluitend voor verlichting. Wilden ze (het dienstmeisje) het strijkijzer (laten) gebruiken, dan moest eerst een lamp van zijn fitting worden verwijderd. Dus kon er alleen overdag worden gestreken, of in het donker. Overigens was er overdag vaak niet eens stroom, want vanwege de geringe vraag (naar verlichting) staakten de elektriciteitsbedrijven dan de opwekking en/of levering van elektriciteit.
Ik vermoed dat ik vanaf vandaag waarschijnlijk met andere ogen kijk naar de talrijke stopcontacten die er in ons huis zitten.

terug naar overzicht